Antwoorden op vaak gestelde vragen

Zoals diverse testresultaten en praktijkberichten aantonen,kunnen alle isolatiematerialen door muizen aangevreten en aangetast worden, behalve zeer vaste plaatisolatiemateriaal (bijvoorbeeld schuimglas). Omdat onze toegevoegde boraten geen contact- maar ongediertebestrijdingsmiddelen zijn die via het maagdarmkanaal werken, kunnen we niet prognotiseren dat in Isofloc geen aantasting door muizen zal voorkomen. Maar Isofloc heeft hier ten opzichte van andere isolatiematerialen geen nadelen. Dit bewijzen decennialange ervaringen. Dat de boraten als ongediertebestrijdingsmiddelen die via het maagdarmkanaal werken, goed werken, bewijst een Amerikaans onderzoek met ratten.

Isofloc wordt niet door ogedierte gegeten.

De beste mogelijkheden, muizenaantasting te verhinderen, zijn en blijven uiteindelijk het consequent hermetisch afsluiten van de tussenruimten met duurzaam plaatmateriaal, vermijden van voedselbronnen in de naaste omgeving en het inzetten van huiskatten. Een gestegen “aantrekkingskracht” van Isofloc voor dit ongedierte kan niet aangetoond worden.

De positieve feedback van een bouwopdrachtgever van een renovatieproject berichtte ons telefonisch dat na het uitblazen van de bovenste verdiepingsvloer met Isofloc, geen spoor meer te bekennen was van de voorheen bestaande marteraantastingen.

Anderzijds is en kan het niet de taak van een warmte-isolatiemateriaal zijn, om ongedierte weg te houden. Hetzelfde geldt voor insecten. Dit zou uiteindelijk alleen door het inzetten van (contact)giften mogelijk zijn, wat met betrekking tot de ecologische kwaliteiten van een isolatiemateriaal zeer nadelig zou zijn.

Schriftelijke documentatie over dit thema:

• Muizen vernielen bijna elk isolatiemateriaal in de landbouw (vaktijdschrift voor Agrarische techniek en landelijk bouwen), aflevering 2, februari 1982, pagina 81-83
• Laboratoriumbericht nr. 13100 van de Applied Biological Sciences Laboratory in Glendale, Californië / VS over het voedsel van knaagdieren, hier cellulose-isolatie.

De bouwmaterialen in Duitsland worden op basis van normtesten op hun fundamentele brandbaarheid getest en geclassificeerd.
Grofweg wordt hier onderscheid gemaakt tussen brandbare (B-bouwmateriaal) en onbrandbare (A-bouwmateriaal) bouwmaterialen. Daarbij is de classificering een criterium voor de beoordeling in de fase van het ontstaan van de brand (directe bevlamming van het onbeschermde bouwmateriaal.

Door het hoge organische aandeel van Isofloc, is het een brandbaar bouwproduct (bouwproduct klasse B2, normaal brandbaar volgens DIN 4102-1). Net zoals massief hout en de meeste bouwplaten op basis van hout en zachtboard. Daaraan zullen ook de toekomstige Europese normen niets veranderen. Zodoende mag Isofloc volgens de landbouwverordeningen in de meeste gebouwen toegepast worden. Uitzonderingen op de eisen “onbrandbare isolatiematerialen” zijn er voor hogere gebouwen, gebouwen met een bijzonder gebruik en in de utiliteitsbouw.

Door de brandimpregnering blijft de oppervlaktetemperatuur van Isofloc bij brand altijd lager dan 100 C. Deze temperatuur is dusdanig laag dat de bijdrage aan de brand door straling of reflectie verwaarloosbaar is. Bij bevlamming van de beplating tussen het vuur en Isofloc blijft de beplating door de koelende werking van Isofloc langer in tact. Bij gipskartonplaten is dit ca 10 minuten langer dan bij minerale wol (Canada).Door de verbranding ontstaat bij het bevlammen van Isofloc, verkoling aan de oppervlakte, zoals dat gebeurt bij het verbranden van hout.

Het isolatiemateriaal smeult oppervlakkig tot houtas. Deze houtas heeft een zeer hoog smeltpunt, wat het smelten, zelfs bij zeer hoge temperaturen, verhindert. Het oppervlakkig smeulende isolatiemateriaal behoudt bij hoge temperaturen daardoor haar structuur en daarmee ook de isolerende werking. Het smeulproces binnenin het isolatiemateriaal wordt daardoor vertraagd en de brandtijd verkort. Wat echter, zoals bij hout, in geval van brand als voordeel gezien wordt (beschermde werking van de koollaag), betekent voor de brandtesten verstoring. Daarom is de brandklasse van het eigenlijk qua brandgedrag gunstige Isofloc, geen adequate berekening.

Het goede brandgedrag blijkt verder uit de brandbestendigheidsklassen van F30 tot F90 van de testen van Isofloc constructies. De benodigde beplanking voor de overeenkomstige F-klassen is niet duurder dan voor bijvoorbeeld die met onbrandbare glaswol isolatie, omdat die al bij ca. 600°C smelt en de houtconstructie prijsgeeft aan het vuur, terwijl Isofloc niet smelt en afhankelijk van de constructie de F-klasse actief verlengt. Diverse gevallen van brand bewijzen het goede brandgedrag van Isofloc. Enkele daarvan blijken uit een speciale uitgave van de Isoliertechnik 3/98 (natuurlijke bouwmaterialen en brandpreventie, brandgedrag van cellulose overtuigt opdrachtgevers in de bouw, de overheid en de brandweer).

Dit en de uitslagen van de bouwdeeltesten bewijzen ook, dat de fundamentele brandbelasting van Isofloc (vrijgekomen energie door het aandeel cellulose) in de regel geen probleem veroorzaakt!

De brandvertragende werking door het verkolingseffect wordt gezien als zeer belangrijk, zodat na branddemonstraties voor opdrachtgevers in de bouw, overheden en de beroepsbrandweer al vaak een uitzonderingstoestemming verstrekt werd. Met het oog daarop is Isofloc al vaak in bouwplannen opgenomen, waar eigenlijk op basis van de gebouwklasse en -gebruik onbrandbare isolatiematerialen (A-klasse) vereist waren. Zo ook bijvoorbeeld in het Kurhaus Bad Elster waar Isofloc in een later reëel brandgeval aldaar, zijn positieve eigenschappen kon bewijzen, zodat ook het nieuwe dak daarna opnieuw geïsoleerd mocht worden met Isofloc (documentatie in het garantie-artikel) of bijvoorbeeld zoals bij meer dan 15 gezins-rijtjeshuizen in de sociale woningbouw in Rüsselsheim.

Menig brand in nederland heeft al bewezen dat de brand vertraagt, waar Isofloc begint.

Schriftelijke documentatie over dit onderwerp:

• Test van brandklasse B2 voor Isofloc L (T-B-A02)
• Testresultaten van de F-klasse F 30 tot F 90 voor veel bouwdelen
• Speciale uitgave van Isoliertechnik 3/98 (natuurlijke bouwmaterialen en brandpreventie, brandgedrag van cellulose overtuigt opdrachtgevers in de bouw, overheden en brandweer.

Voor zover ons bekend, bestaan er geen onderzoeksresultaten over de resistentie van Isofloc of cellulose-isolatiemateriaal in het algemeen in Duitsland. Wij hebben iets dergelijks ook nooit in opdracht gegeven. De reden is, dat wij nog nooit klachten in deze richting hebben gehad en van daaruit een zekere resistentie vermoeden. Dit wijten wij aan het toevoegen van boraten in onze producten.

Zoals u zeker zult weten, zijn boraten de meest gebruikte middelen bij preventieve chemische houtbescherming. Het is daarbij belangrijk om te weten, dat de boraten geen contactgiften, maar giften bevatten die via het maag-darmkanaal werken. Daarmee wordt gegarandeerd, dat Isofloc geen voedsel is voor insecten en het heeft daarmee ook geen aantrekkingskracht op dat gebied, wat de uitblijvende klachten bewijzen. Bovendien hebben insecten geen ongiftingsmechanisme (lever, nieren, etc.) zoals bijvoorbeeld de meeste zoogdieren of zoals mensen.

Daarom reageren eerst genoemden bij orale opname van boorhoudende producten al op de kleinste hoeveelheden, waar de werkzaamheid van preventieve chemische houtbescherming op gestoeld is.

Er is onderscheid te maken tussen vochtopname in de vorm van vloeibaar water (bouwschade of bij douwoppervlakken) en de aangepaste vorm van aan de omstandigheden van de omgeving aangepast vocht (temperatuur en relatieve luchtvochtigheid). Bij dit laatste is de vochtigheidsgraad van cellulose-isolatiemateriaal afhankelijk van de omgevingslucht. Hier is zoals bij massief hout een maximum dat om natuurkundige redenen niet overschreden wordt. Zo ontstaat bijvoorbeeld bij een ruimtelijke luchttemperatuur van 20°C en een relatieve luchtvochtigheid van 50% (de lucht heeft dus de helft van het maximale vochtopnamevermogen bereikt), een Isofloc-vochtigheid van ca. 17%. De waarde ligt bij massief hout bij het zelfde klimaat ca. 102% hoger. Het fenomeen “volzuigen” is van hout niet bekend en cellulose-isolatiemateriaal gedraagt zich als hout.

Het is daarbij belangrijk om te weten dat deze hoeveelheden vocht normaal zijn, goedgekeurd volgens de goedkeuring en geen negatief effect hebben op de warmte-isolerende eigenschappen! Dat het vermogen tot opname van vloeibaar water niet absoluut een nadeel hoeft te zijn, laten Isofloc-isolatiewerken die tot tegen de dakpannen aangebracht zijn, al meer dan 15 jaar zien.

Bij een nieuwbouw in Zutphen heeft een lekke waterleiding met een messcherp dun straaltje jaren in een "Isofloc-constructie" gespoten. Het straaltje had een spoor van 20 cm x 50 cm schuim omhoog in de isolatie getrokken. Al het hout er om heen en eronder was door en door nat. De lekkage, door een fout gesoldeerde koppeling heeft jaren lang gespoten, was echter achter de tegels van de badkamer, niet zichtbaar.

Schriftelijke documentatie over dit onderwerp:

• Vochtigheidsevenwicht-isotherm voor hout en Isofloc bij 20°C

Inderdaad laat Isofloc natuurlijk een zeker zuigvermogen voor vloeistoffen zien. Bij bouwschade en alleen dan, is deze eigenschap relevant en dan zijn er twee mogelijkheden: als er kleine hoeveelheden water zijn ingedrongen, dan moet de mogelijkheid gecreëerd zijn, dat het in een verantwoorde tijdspanne weer kan opdrogen. Dat kan constructief door diffusie-open constructies bereikt worden en in voorkomende gevallen ondersteund door het op technische wijze te drogen. Als er grote hoeveelheden water door het isolatiemateriaal doorgelopen zijn, dan komt het in de regel tot een disbalans van de boorzoutimpregnering in het isolatiemateriaal. Het isolatiemateriaal dient er uit gehaald te worden, omdat het, ook als het gedroogd zou zijn, plaatselijk niet meer aan de kwaliteitseisen voldoet. Door het toesturen van een monster kan dit tegen een vergoeding bepaald worden.

Schriftelijke documentatie over dit onderwerp:

• Fraunhofer Institut für Bauphysik, Stuttgart (1990), uitdrogingsgedrag van met CSO-sproeiprocédé vervaardigde warmte-isolatielagen van Isofloc (T-F-W01).
• Fraunhofer Institut für Bauphysik, Stuttgart (1996), invloed van isolatiemateriaal op de uitdroging van lichte bouwdelen (T-F-D03).